Umut Hevanın Sedasından Değil Gönlün Didarından Ram Eylemeli

Halin insicamında demlenmeli

Arı bir iştiyakla yanmak için bilenmeli, aczi yeti terk etmeli

Kul olmanın bahtiyarlığına erişmek için sinesini şikâyetten men ederek, dirilmeli

Nefesin sahibine iltica ederek her lahzanın himmet ve rahmetiyle muhabbete aşkla erişebilmeli

Beklenir yıllarca lakin gelmez

Umut içinde bekleyen gönül buğuz etmez, vicdanı geçit vermez

Sevginin nişanı yüreğe işleyince, yeşeren düşler bir tebessümle sineye sürur zerke derse

Ömür biter, hazan ibret-i âlem için nazara yeter, umut son nefeste dahi maşuktan söz eder

Güzel söz, hangi gönle yakışmaz

Aşk, kat a nefs –i emareyle barışmaz,  sevdasından kal edilemez

Heva ve hevesler muvazeneye gelmez, akıl ve irade azim siz vuslata gidemez, takat yetişmez

Can çıkmadan huy çıkmaz derler, yanlış beyan ederler, Ruh ve irade nefse hükmetmelidir bilinmez

Vakıf değildir canan derd-i gamıma

Aşikâr eyleyemediğim izanıma, sukutu tercih ettiren vicdanına

Gam dile gelse ne olacak, gönül hakkıyla nasıl durulacak, sararan umut neşvemi bulacak

Hüzün sağanağı nereye akacak, sinede sürur mu başlayacak, çile nimet adına ruhuma ceht

                                                                                                                                        sunacak

Mustafa CİLASUN