Bir Zamanlar Vekillerimizdi

Bir sinyalle düştük peşlerine,
Ardı sıra katar olduk.
Hafif geldik dişlerine,
Sokaklarda yatar olduk.

Meydandaki yalan vaadleri,
Hep boşuna umar olduk.
Sandık başındaki saatleri,
Bir oy için kumar olduk.

Meclis döndü; otel odasına,
Koltuklara bakar olduk.
Uymuşlar yangel yat modasına,
Canımızı sıkar olduk.

Çiğ köfteyi attılar tavana,
Kemerleri sıkar olduk.
Bizi talim ettirdiler yavana,
Bu yaşamdan bıkar olduk.

Hep aynı görüntü aynı şekil,
Emirleri tutar olduk.
Saltanat sürerken bizim vekil,
Kuzu kuzu yatar olduk.

Onlar zengin oldukca,
Yavaş yavaş batar olduk.
Cepleri dolarla doldukca,
Malı mülkü satar olduk.

Ülkede insan kanı döküldükçe,
Tüm milletçe hasar olduk.
Taze körpeler öldükçe,
Yüreğe taş basar olduk.

Hep kriz yüksek enflasyon,
Fakirliğe koşar olduk.
Birde çıktı devalüasyon,
Ölmediğimize şaşar olduk.

Hiç birisinden görmedik hayır,
Yalan söze kanar olduk.
Altmış milyon cayır cayır,
Onlar için yanar olduk.

Meclise gönderdik dörtyüzelli kişi,
Oy zamanı pazar olduk.
Beceremediler hiç bir işi,
Hallerine kızar olduk.

Sonra beşyüzelli oldu sayı
Ayrı parti tutar olduk,
Sonunda tümden yedik ayvayı,
Hep beraber yutar olduk.