Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Kabahat Güneşin

Kabahat güneşin mutsuzsa insan.
Buludu çağıran o değil mi ki ...
Karanlığa gömüp de kainatı...
Acılar doğuran o değil mi ki...

Mazereti vardı ıslah olunmaz.
Gülleri zakkumdan asla yolunmaz.
Hep mağrur,hep asi eşi bulunmaz.
İnsanı yoğuran o değil mi ki...

Bazan bir kuşun ötüşünde ışır.
Bazan suyun sesine sevgi taşır.
O dur helakımız ,o değil mi haşır.
Bitişi çığıran o değil mi ki...

Ayın atasıymış dolaylı düşü.
İzini sürerdi milyonca kişi.
Isıtmak ,ışıtmak mı sade işi.
Sevgiyi soğuran o değil mi ki...

Ateşe attılar yandı yakıldı.
Ne ruh idi ,ne bedendi,akıldı.
Asırlardır boş havaya takıldı.
Yandıkça bağıran o değil mi ki...

Lutufun şehrine koşar daima.
Denizler dağları aşar daima.
Her nefes alışta yaşar daima.
Yeniden doğuran o değil mi ki...

Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Kabahat Güneşin

Lütuf  VELİ Lütuf VELİ