Yorulmuşum Ben

Ben sana bir ümit vermedim diyor

Hep kendi kendime kurulmuşum ben

Ben sana gönlümü sermedim diyor

Boş yere bulanmış, durulmuşum ben

Dur desem gör beni tanıyamaz ki

İçinde yara yok kanıyamaz ki

Maziyi anlatsam anlayamaz ki

Bir düşe bir hiçe vurulmuşum ben

Güzeldir coşturan her dem edibi

Dağ, bayır koşturan sevdanın dibi

Leyla’sın arayan bir mecnun gibi

Yar diye boşluğa sarılmışım ben

Yükseldim göklere kuşlara doğru

Koşturdum peşinden düşlere doğru

Uzandım toprağa taşlara doğru

Dermanım kalmadı yorulmuşum ben

.