Sinen Benim Cennetim

SİNEN BENİM CENNETİM
 

Ey sevgili sus, dinle! Verdiğin nefes ile
Yaşıyorum inan ki; sinen benim cennetim
Konuşma artık kinle! Pas tutan kalbim bile
Aşkınla ışıldadı, sana sonsuz minnetim

Usulca ve derinden kalbime akışınla
Gönlümü esir aldın, cana can bakışınla
Unutma ey sevgili hem yazın hem kışınla
Yaşarken mevsimleri sabırdır selametim

Verseler dünyaları, bir anlamı olmaz ki
Coşup taşsa dereler sensiz tasım dolmaz ki
Hep yanımda olursan hayallerim solmaz ki
Bırakıp da gidersen bil ki başlar cinnetim

Gölgeler kaybolurken akşamın gurup vakti
Gözlerim dolu dolu kızaran ufka baktı
Ey kalbimin hünkârı özlemin beni yaktı
Kaybedersem sevgini yakındır kıyametim

Sen her zaman yanımda sen en özel anımda
Gel otur ebediyen senin olan hanımda
Hücum edip kalbime dolaşırken kanımda
Bu savaşın sonunda aşkındır ganimetim
 

Aradan zaman geçse yaşlılık omza binse
Belim iki kat olup dizlerime dert inse
Kucaklaşsak hasretle hicran acısı dinse
Ölüm anı olsa da sonsuzdur saadetim