Yalnızlığın Türküsü

Bugün de yağmur yağar sensizlik sokağıma
Perdeleri kapattım koltuğa çöküyorum
Aşk çevirmiş namluyu dayamış şakağıma
Son duanı et diyor Fatiha okuyorum
Sığındığım karanlık nefesimle donuyor
Ayrılığı gömdüğüm deli ırmak kanıyor.

Yaslı olan evimden usulca çıkıyorum
Ayağım da korkunun sivri topukları var
Köşe başları duman umuda bakıyorum
Görünürde kimse yok bulutlar topluyor kar
Üşüyerek sarınıp yalnızlığın montuna
Sessiz ol dedikçe kalp çıkarıyor tantana.

Bir banka rastlıyorum denize nazır olan
Oturuyorum sessiz gözlerim çakmak çakmak
Biliyorum uzanan ufuklardır gam salan
Tek çarem rüzgarlara usuldan nağme yakmak
Alıp götürsün beni yarin olduğu yere
Bu gemi darbe aldı su alıyor her yeri..