Tasavvur Hakka Adanmalı Nazar Nefsten Kurtulmalı

Sadrı vecde getiren aşk olmalı

Hal, sabır ile durulmalı, azim hevanın keyfiyetine sunulmamalı

İhlas ruhun senası ve vakarıyla kuşanmalı, mizan aklın ve iradenin mihengi sayılmalı

Aline yabancı olan, mizacını değişmez sanan, kul olmanın acziyetini edebiyle yudumlamayan aşktan anlamaz

Yar, nefsin yelpazesi değil arıdır

Hak nazarıyle cemali temaşa eylemeyen, edebin urbasını giymeyen uryandır

Derviş hassasiyet içinde ki nefrestir, hak için feday-ı can olmaya karar kılmış gedadır

Şevki ve vecdi aşkın inşirahından tezahür eder, hali vicdanlaşmış adaktır, gama çok yabancıdır

Aklı ve vicdanı nefsin eline bırakmak

Bin bir bela ve musibet hak adına muhasebe edilmezse, kader suçlanırsa acınmak

Dünya insanı olmaktan öte, vakit geçirmek, nedensiz nefeslenmek, ideal sahibi olmadan ölmek azaptır

Cennet ve cehennem iradenin ve aklın mizan hassasiyetinde ki okuludur, ihlas ve izan hak için bahşedilmiş noktadır

Bir yaşlı ve özürlü teyze gördüm

Kimbilir halinden ne kadar bizardı, yürümek adına fevkalade görünen cefaydı

Dikkat kesildim, lütfedilen ibretle irkildim, kahkahası kulakğı tırmalayan kızlar gülüşüyordu, acıydı

İçim parçalandı, sinem daraldı, o zavallı ve budala kızlar adına hayıflandım, güya okuyorlardı

Mustafa CİLASUN