Hangi Gamı Serdetsem Deva Yok Çare Firkatleşiyor Sinede Çok

Gönül yanarken, hasret melali üzerken

Gözler biçare olarak umut adına ederken, boyun bükülüyor

Mehtap halime sesleniyor, sabır yumağı içimde büyüyor, söz düş e esir olup üşütüyor

Seslenemiyorum, kimselere içimi ayan edemiyorum, korkunun eşiğinde ne düşünüyorum

Bin bir sual geçiyor içimden, soramıyorum

Murat adına haz almaktan neden bu kadar uzaklaşıyorum

Niçin yılgınlık hazanında, güz mevsiminin kucağında bocalıyorum, ne yapıyorum

Dokunduğum yaprağın, çamurlaşan toprağın, tenimi yalnız bırakmayan ayazın farkındayım

Can, canana mı adanmalı, onun için ağlamalı

Yakan ve acıtan elem ruha azap yaşatmamalı, gönül pak olmalı

Feveran eden hal bu kadar perişan olmadan, bir ömrü muhabbet ve sürura bırakmalı

Hak adına kalbin dili payidar olmalı, hınç ve hırs sevgiye bulaşmadan, sevdası için coşmalı

İnsan öncelikle nefesin sahibine kul olmalı

Riyadan ve zandan kurtulup ruhunu arındırmalı, gönül mesrur kalmalı

Akıl nimetini ve irade ulviyetini yadsımadan hakkıyla dimağsıyla birlikte farkını edinmeli

Ne oldum demeden, kimliği ve niteliği konusunda ihlasın şevkini halinde ve edebince dert edinmeli

Mustafa CİLASUN