Semîne

    Ağzımın tadı kaçtı taşralaştı yüreğim

    Selsebîller kurudu susuz kaldım Semîne

    Semâvât renksizleşti mâviyi öldüren kim

    Ölçüler karışınca yasla doldum Semîne

    Çayıra indi şöhret tavlandı doya doya

    Emeksiz (!) ürün oldu kanaviçe ve oya

    Starlar türeyince yalnızlaştı süreyyâ

    Sabrım son raddesinde teni sildim Semîne

    Sanal âlem coşkulu herkes her şeye hayrân

    Muhabbetler o biçim aceb kim kime cânân

    İsteklerse dünyevî sanki ölümsüz insân

    Şişme hâller çıkalı gülsüz soldum Semîne

    Gözler hep yükseklerde kirişe muhtaç sütûn

    Kibir pirim yapıyor helva olamıyor un

    Fıtrat rafa kalkınca boş durmuyor Firavun

    Aşk denen bebeğimi nehre saldım Semîne

    Haksızlık mazmûnlaştı vuruyor ılık ılık

    Kerbelâlar doğurdu hîle kokan sayrılık

    Çıldırıyor âsuman ağıtlar daha yanık

    Küresel yobazlığı seyre(!) daldım Semîne

Dursun Tiftik