Sen Atatürk Çocuğusun

Neden ağlıyorsun çocuk 
O gözyaşlarını hak ettin mi? 
Derdin nedir, 
Kavgamı ettin 
Yoksa annen baban mı kızdı 
Söyle çocuk neden bu gözyaşların 

Eviniz nerede, 
Yolunumu kaybettin 
Ya annen, baban, kardeşlerin yok mu? 
Bir sahibin bir tutunacak dalın 

Anlaşıldı çocuk anlaşıldı 
Kimsen yok, 
Evinde yok tabiî ki 
Haydi, çocuk tut elimden 
Bırakma elimi 
Gel şöyle oturalım 
Bir çare düşünelim derdine 
Düşünelim de bulalım bir çıkar yolunu 

Şimdi karnında açtır senin 
Önce karnını doyur şu ekmekle 
Yanında da birkaç zeytin var 
Kusura bakma çocuk olanlar bunlar 
Gravyerimiz, istakomuz yok 
Sen ıstakozu gördünmü ki hayatında 
Karnını doyurda ondan sonra konuşalım 

Kimler düşünecek halini çocuk 
Herkesin keyfi yerinde 
Kimileri koltuk derdinde 
Kimileri daha çok götürme derdinde 
Onların derdi senden büyük çocuk 
Senin derdin küçük kalır, hiç kalır 
Gemileri, fabrikaları senden büyük 
Öyle ki, neyse çocuk boş ver 
Fazla konuşturma beni şimdi 
Sen bunları anlarmısın ki 
Anlıyorsun çocuk 
Benden daha iyi anlıyorsun 
Sen umutsun, 
Sen ışıksın 
Sen geleceksin 
Sen aydınlıksın çocuk 
Geleceğin aydınlığısın 

Karnın doydu mu 
Haydin kalk bir çare bulalım 
Sokaklar senin mekânın değil 
Sokaklar senin geleceğin olamaz 
Sen bunlara layık değilsin 
Layık görenler utansın 
Onlar utansın, sen boynunu bükme 
Onurunla, doğruluğunla 
Dik dur 

Tut ellerimden sıcak yuvaya gidelim 
Geleceğinin kurulacağı sıcak bir yuvaya 
Okursunda bir gün o makamlara sen gelirsin 
Diğer çocuklara umut olursun 
Yaşadıklarını hatırlar umut dağıtırsın 

Haydi, çocuk aydınlık geleceklere 
Mutlu yarınlara, 
Umut ışıklarına yolculuğumuz 

Aydınlık geleceğe umut ışıklarını saç 
Saçki o aydınlıklar büyüsün 
Aydınlıklar büyüdükçe 
Arkandan temiz insanlar saf saf yürüsün 

Umutsun, 
Işıksın, 
Geleceksin 
Aydınlıksın 
Karanlıklar seninle yok olacak çocuk 
Sen Atatürk çocuğusun

Dinçer Demirel