Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Ağlama Çocuk


Ağlama çocuk!
Anlamazlar bunlar gözyaşının değerini
İçi dışı riya olmuş sırıtıyorlar
Bir avuç para için satmış hür iradesini
Tıkmışlar seni dört duvara
Atari ile oyalıyorlar

İtiraz et yık şu beton yığınlarını
Erik dallarında masalların kaldı
Evin yok artık apartman hücren var
Ot bitmiyor bahçesiz şehirlerde
Koparmışlar kırda gülü dalından
Ağlama çocuk!
Ne anlar bunlar gelincik şurubundan

Ben çocukluğumu Affan dedeye sattım
Renk renk misketler verdi bana
Pembe elbisemi kırmızı papuçlarımı
Bir bayram sabahı koydu yatağımın başucuna
Sen bilmezsin yeşil yıllardı o zamanlar
Bizim sek sek taşlarımız vardı
Hıdrellez ateşleriyle aydınlanırdı sokaklar
Elim sende gönlüm kimde kahkahalar atardık
Ama mutluyduk kanatsız uçardık

Ağlama çocuk!
Anlamazlar bunlar asıl derdini
İçin daralıyor şu cam oyuncağın gözlerinde
Koşmak zıplamak istiyorsun biliyorum
Maus dedikleri sahte bir fare elinde
Gofretle cipsle avunuyorsun
Hani elma şekerin hani yanaklarındaki kırmızı şeker izleri?
Yazık be çocuk sen yaşamıyorsun!

Ş.AYDOĞAN / GÜLCENAZ


Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 1
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Ağlama Çocuk

Şükran Aydoğan Şükran Aydoğan