Geçen yıl bu zamanlar

Mevsimlerden yine ilkbahardı

Papatyalar, gelincikler açmıştı!

Çiçek tarlalarında,

Çocuklar gibi koşmuştuk...

Bir oraya, bir buraya

Vakit ne çabuk da geçmişti

Hava kararmaya yüz tutmuşken

Seninle güneşin batışını seyredip

 Sözleşmiştik…

Her yıl ilkbaharda, aynı gün aynı yerde

Buluşacaktık…

Sen bana güneşi getirecektin…

 

Dağda, kırda, bayırda unutulmuş

Kır çiçeklerine kucak açıp

Böceklerle, kuşlarla içli dışlı olacaktık

Paylaşacaktık mutluluğumuzu onlarla

Sararıp solmayacaktık mevsimi gelince…

 

Uzak durup kem gözlerden,

Sevdamızı sakınacaktık kinayeli sözlerden

Göz açıp kapayıncaya kadar 

Mutlu yaşayıp,

Geride bırakacaktık  kötülüklere dair

Yaşanmış ne varsa…

Kucak açacaktık yarınlarda yaşanacak mutluluklara

Kır çiçeği olmayacaktık unutulan

Sevgisizlikten sararıp solan

 

Kuşlar, böcekler uçuşur çiçekten çiçeğe

Rüzgar uğuldar hüzünlü şarkılar söyler

Ağaçlar tomurcuk açmış

Sana yeni şiirler yazarım beklerken

Gönlüme taht kurdun ey nazlı yar

Beklemekten sararıp solsam da

Unutulmazsın, yüreğimde oldun har…

 

…Ve

Mevsim yine ilkbahar…

Ben geldim, bekliyorum!

Çiçekler açmış, mis gibi kokuyor kırlar

Derin bir nefes alıp içime çektim

Yüreğimde de açtı bahar

Ama sen hala yoksun

Ne bileyim? Belki güneş topluyorsun..

Bana söz vermiştin

Söyle! Gelecek misin?

Mustafa Karaahmetoğlu

10.04.2013