Arsız Olma Ey Güzel İnsan

Alırsan mazlumun ahını,
Karartır yüce yaradan bahtını.
Bir anda yer ile yeksan eder,
Yerin göğün sahibi tacını tahtını.

Zulmedersen yetime dula,
Hasret kalırsın hasıra çula.
Hiç ummadığın bir anda
Muhtaç olursun hor gördüğün kula.

Atarsan ona buna iftira,
Söner gönlündeki çıra.
Varlıklı variyetli olsan da,
Her yol götürür seni zora.

Binersen enaniyet ve kibir atına,
Çıkarsın kör şeytanın katına.
Menzil murad alamazsın,
Bağlanırsan fani dünya sıfatına.

Çalmazsan gönül kapısını,
Bulamazsın insanın safını.
Mevlanın rızasını kazanamazsın,
Sevgiyle silmezsen gönül kılıncının pasını. 

Olmazsan muhabbet fedaisi,
Olursun şanı yüce yaradana asi
En etkili ilaçları alsan da,
Şifa bulmaz gönül illetinin tedavisi.

Doyurmazsan çocuklarını helal rızıklarla,
Yetinmezler binbir türlü azıklarla.
Sayılı ömür midaın biter,
Tarifi mümkün olmayan yazıklarla.

Uzatmazsan yardım elini fakire,
Güvenme yaptığın hiçbir zikire.
Şeytani yollarda yolcu olursun,
Hasret kalırsın güzel fikire.

Oturursan namertlerin sofrasına,
İki büklüm olursun insanın tafrasına.
Çok ünlü tabibler bile gelse,
Merhem olmaz sendeki gönül yarasına.

Düşüp kalkarsan tilki misali kişilerle,
Geçip gider ömür miadın hiçlerle.
Günahların öylesine artar ki,
Taşınmaz olur en güçlü vinçlerle.
29Aralık/2012