İzah

Örselenmiş

Hırpalanmış

Çoktan geçmiş miadı ruhumun

Son kıpırtıyı uyandırma telaşında

Sevinçleri gözlerinden okunur

Gözbebeklerinden renkleri

Doğar gönlüne baharın

Uyanır papatyalar

Ruhumda uyuyanlar

Neyin telaşı bu?

Anlamamak kendini

Anlatamamak

Bitirmek

Sohbeti selamı kesmek

Küsmek kendine

Etme!

Neyin kavgası bu?

Vurdun kapıyı

İrkildim

Sesten değil

Dur!

Gidiyorsun kendinden

Gitme…

Neyin gidişi bu

Göremediğim duyamadığım anlatamadığımsın!

Ah bilinmeyenim…

Sus!

Neyin izahı bu…