Damarlarımda dolaşan kan 

Anafor olur çağlar

Döner gönül kafesimin etrafında

Girdap gibi, çeker içine...

Alıp verdiğim nefes gam!

Felek dersem elinde kağıt kalem

Yazmakta hala çilenin her türlüsünü

Öyleyse benim dertlerim bitmez

Bitmez değil mi?

 

Bende karanlık gecelerin yalnızlığı

Susuz çöller kadar özlemli

Yüce dağlar gibi kafam dumanlı

Ve bir o kadar da duygusal

Öyleyse beni kimse anlamaz

Anlamaz değil mi?

 

Ancak benim gibi yanmışları

Şu âlemde ahde vefa görmeyip

Hep ağlayanlar

Sevip, sevip de aldatılanlar

Teselliyi şişelerde,

Saçak altlarında arayanlar anlar

Anlar değil mi?

 

Sen! Vefasız sevgili,

Okuyorsan sitem dolu dizeleri

Anlıyorsan beni

Anlıyorsan duygularımı

Anlıyorsan sensiz sessiz dünyamı

Nerede, kiminle olursan ol

Bir merhaba gönder!

Gönderirsin değil mi?

 

Sana gidiş yönümde kayboluyorum 

Yaban ellerde el oluyorum kendime

El yordamıyla yol arıyorum 

Yar’ın gönül bağındaki güllerine doğru...

Yol göster bana! Gölgem ol yanıma

Olursun değil mi?

Sen... Sen, hep

Yanımda, kanımda, canımda 

Korktukça sarılacağım  tek sen ol!

Üvey sılaya emanet etme 

Kimsesiz iklimlerde sararıp solmadan, 

Gel kurtar beni!

Unuturum yeni baharları

Sevgiyi de unuttururum. 

Sen unutturmazsın değil mi?

Mustafa Karaahmetoğlu

21.04.2013

Müzik: Rüya/Barış Manço