Nüans

kaldırımda gölgeler bulutlar yere ağar 
gece kuşundan dinle karanlıkta amanı 
ne cennet ne cehennem arafta hiçlik doğar 
şehir bacalarının gümüş renkli dumanı 

sessiz sessiz ağlayan yıkık virane evler 
kayan yıldız öfkesi güle sıçrar alevler 
kelebek görünüşlü yarasa olmuş devler 
ancak dua dağıtır bu kasvetli zamanı 

beynimde davul sesi düğün eder zebani 
günahlarım canavar ruhum bana yabani 
yuvalarında gözler kör şeytandan şeytani 
eşikte bekler köpek melek inecek anı 

ölüm girdi fikrime kaybolan güle yazdım 
ne kendimden bir fazla ne de kendimden azdım 
kanayan tırnaklarla şaire mezar kazdım 
azrail bedenimden çekip alırken canı 

senden bir yer isterim uzanıp yatmak için 
sürün atlarınızı basıp üstümden geçin 
incitmeyin kalbimi kabrime çiçek saçın 
beni bana bırakın toprak emerken kanı