Düştü

I

Çılgınlıklarım bana

tüm ergen hislerimin üzerine bir tütün yaprağı bastım

 zaman gözlerine tuzlu su

heybeme bir tutam yaşamak düştü

kilimlerin nakışında sevdaya can düştü

Harmanı gözledim çuval boşa düştü

toprak ham, döl tutmayan tohumlarda

 nemi kalmayan gözlerden

ne hikmetse sağanak düştü

gönülden geriye garip bir ciddiyet

ciddiyetten resmi bir kıvılcım düştü

hayaldi mazinin kucağından atiye tırmanan dal

dilden geriye solmuş bir gül 

cümle konuya düşen lal

bülbül dilsiz düştü

II

Kapıyı çalmadan tokmağı tutulmaz

gir içeri denince sevgiliye eş sesle

ses vermeden

gir içeri denmez de

kimse bilmez külün altındaki közü avuçlamadan

sözden bellidir

III

Bizim ellerde akşamlar bir garip olur

bir ateş basması alınan her soluk

bir kez başlarda yağmur oluk oluk

dize derman vermez soluk

kuzu postuna bürünmüş kurtlar gördüm

nice ala ceylana

yasaklanmış mavera

şimdiki zamanın bilmecesindeyim

her bir düğümün sarsılmaz hecesindeyim

dönülmez ufukların gündüzünde

ve dahi gecesindeyim

bir garip türkü yankılanır soluğumda inceden ince

"seher seher bağa girdim

ne bağ bildi ne de bağban"

yerim yurdum şimdi yaban

ben o güzelliğin  neresindeyim

09.05.13