Utanmama Ne Gerek

Çamur taştan yapılan evde doğduk, 
Kundağımıza toprak öllük koyduk, 
Merteklere'de bakarak uyuduk,

Bizler buyduk Utanmama ne gerek. 

 Çamaşırımızı   bezden yapardı, 
 Tahta beşiği komşudan alırdı, 
Beşiğe  delikli boncuk takardı, 
Bizler buyduk Utanmama ne gerek. 

Bir döşekte'de beş kişi yatardık, 
Üstümüze  yamalı bez atardık, 
Ocaklarda    tezekleri yakardık, 
Bizler buyduk Utanmama ne gerek. 

Babam çalışıp bizlere bakardı, 
Gece yatmaz  ayağa kalkardı, 
Bazı günler olurdu'ki  ağlardı, 
Bizler buyduk Utanmama ne gerek. 

Tarhananın çorbasına  dalardık,

Çalışan anama azık salardık, 
Yemek yeme için erken kalkardık, 
Bizler buyduk Utanmama ne gerek. 

 Önlük olmadan mektebe giderdik, 
Şafakta kalkıp ekmekler ederdik, 
Akşam yorgun argın evde biterdik, 
Bizler buyduk Utanmama ne gerek. 
 

Hamiş yaşadığı günü anlatır,

Yolu olmayan köyleri anlatır, 
Gariban yaşayan halkı anlatır, 

Bizler buyduk Utanmama ne gerek

Mustafa HAMİŞ

Afşinli şair.

Fotoğraf :Yalçın ÇELEBİPEKİN