Paul Verlaine'ni Andım,acıyla.ıı.bölüm

P.

 

PAUL VAİRLAİNE ,hapisteyken kaldığı hücre kadar odasının tavanından sadece mavi gök,

ve bir ağacın göğe doğru uzanan bir tek dalını görebilmektedir.Bu dala ,zaman-zaman gelip

konan bir kuşun seslerini ve uzaklardan kulağına gelen çan seslerini işitmektedir.Ve kendine

sormaktadır :
"..NE YAPTIN !..Söyle,ne yaptın gençliğine…?
ALLAHIM !ALLAHIM !..diye yakınmaktadır..
Tam metnin tercümesini hatırlayamasam da,özetle, "  Ne yaptın ?..Yazık ettin gençliğine !. "
feryatlarıyla,pişmanlık ve acılarını dile getirmektedir;böyle hatırlıyorum..
Pişmanlığın acıları,insanın içini kurt gibi kemiriyor..Benim gençlik hatamı da ALLAH affetsin...
Ben de ba'zan,hatta sıklıkla, Ne yaptım, neden yaptım ?!..diye sormuşumdur..
Benim hatam,sadece benim cahillik ve gençliğimden kaynaklanan bir hata değildi..
Zamanımızın,terbiye,görgü,Anaya-Ataya saygı ve sözlerinden dışarı çıkmamak,nasihatle-
rini tutmak gibi güzel ( Ba'zı hususları tartışılabilir..) duygularla,ahlâkla yetişmiş olmamın
da rolü olmuştur..GERÇİ,BİRAZ KATI GİBİ GÖRÜNÜRSE DE,O TERBİYENİN,İYİ VE DOĞRU
YANLARI MUHAHKKAK Kİ VARDI VE OLMUŞTUR.
Aileler,kızlarını evlendirecekleri zaman,oğullarına bir kız alacakları zaman,kendi kuralları
çerçevesinde düşünürler ve bir takım hususları da " Davul da dengi dengine .."diyerek,
gurur değilse bile bir kriter meselesi yaparlardı..Bizler böyle yaşadık.
Şimdi,gençlerimizin pekçoğu,bu duygulardan yoksun,bildiklerini yapagelmektedirler..
Tartışılabilir ki,serbest iradeleriyle birbirlerini seçip evlilik yapabilsinler.
GENE DE AİLELELERİN RIZA ve GÖRÜŞLERİNİN ÇOK ÖNEMLİ OLDUĞUNU BİLMELERİ

ŞARTIYLA..
ALLAH KİMSELERİ AKIL'DAN ETMESİN,AKLINI KULLANABİLMEK ZOR..
Evlâdımızın dengiyle, mutlu evlilik yapmaları için ana-babanın duadan başka pek
yapabilecekleri de kalmamış galiba..O nedenle,hoşgörüyle yaklaşmak yanında,onlara
iyi örnek olmak ta ana-babanın en önemli vazifesidir diye düşünürüm.