Şiir Tartışmaları Hakkında…

ŞİİR TARTIŞMALARI HAKKINDA…

Hepimiz zaman zaman birileri hakkındaki düşüncelerimizi dillendiririz. Birileri de zaman zaman bizim hakkımızdaki görüşlerini okuyucu ile paylaşırlar. Bunda yadırganacak bir şey yoktur ancak kaba, argo, çiğ, yakışıksız sözler şaire yakışmaz, fayda sağlamaz. Şairler güzel söylemeli, güzeli söylemeli derim. Şairlerin öfkeleri normal insandan farklıdır diye düşünürüm.

İnsanların fotoğraflarına bakarak, kaş, göz ve yüzlerine bakarak özlerini okuma çabalarını çağdaş falcılık gibi görüyorum. Niyet okumanın, bir tür falcılığa kalkmanın akıl ve mantıkla bir ilgisi yoktur.  Bu durumu olumlu karşılayacak tek bir şair de bulunmaz herhalde.

Bazı şairlere yakışmayan bir diğer husus da, rakibi gördüğü şairi töhmet yükünde yıpratacak, belgesiz, belirtisiz cümlelerle üçüncü şahısların kafasını bulandırmaya kalkışmaktır. Doğrusu, varsa belgeleri sunup, işte gerçek diyebilmektir.

Oysa kimi şairler böyle davranmıyor, genel anlamıyla ve kabaca şairin şiirlerinin şiir sayılamayacağını söylemekle yetiniyor. Böylesi durumlarla karşılaşan okuyucu da haklı olarak haliyle sormaktadır: Hangi şiirinin neresi şiir değil, hangi şiirinde kafiye, redif, durak hatası var? Hangi şiiri ustaya yakışmayan basitliklerle dolu? Hangi şiiri kalıcı değil? vs.

Tartışmaya yanlış yerden başlayan şaire düşen birinci görev bu işi orada kapatmaktır. Tartışmayı bu şekilde olumlu olarak sonlandırması mümkün değildir; çünkü daha kalkarken tökezlemiştir.

Tartışmada kazanan taraf gibi gözüken şairlere düşen de yeni ve daha güzel şiirler yazmaktır.

Şairlerin bütün günleri şiirlerle yeşersin.

Edebî tenkit, hakikat ve samimiyet her daim kazansın.

Fikri HAKLI