Kor Kütüklerde Edip Sarhoşluğu

"Manası boğuk denizlerde süzülüyorum/

Ceplerimde günden kalan betimler…"

Zaman karnesinde sıfır çekilmiş bahtıma

Çoban ateşinde yanardı bahar/

Elleri tomurcuksuz/yüzü donuk

Gözlerinde yar haleleri

Sıcak ve Korgun

Beyaz çiçeksiz

Tülsüz

Tüysüz

Edibime kanayanlar var

Edeb yaralarımdan

Yüzyılın sarhoşluğu

Ben egosu sarmış

Ağaçları/çiçekleri

Börtüleri/böcekleri

Kim/kime becayiş olmuş

Gülle sarmış karalarını

Yoksulluğa şimşir kaşık

Aç bebelere bal sürmüş

Dudaklarından…

"Sızgın bir oylumun boşluğunda

Bir kadın ağlamış kınalarından"

Kaç kez/

Boynu bükük menekşeye

Şarap dökecek ayyaş

Umudunu sunan

Arılar ayıplanacak

Masum dibeklerde

Ve gözler!

En manalı sızılar

Sıcacık kelimelerden

Soğuk ayazlara/

Çekişerek yüze

Fettan olurlar

Ve elini kaldırır biri

Gün değmiş parmaklarına

Sarı başakları üflemiş

Toprağa esvap olmuş

Benzi soluk/

Kor kütüklerde sarhoşluğun

Aymazlığı…

Ben oldum demek için

Biz olduk demek lazım

"Bu manasızlık denizinde

Bir balık olmakta

Evladır…"