Renk Cümbüşü

Umutlar sende yalan 
Sevdalar sende bitkin 
Sanki aşk sende solgun 
Yarım kalan duyguların atasıdır gözlerin 
Bordo bir hüzün sadece 
Gördüklerim 
Yaşamak... 
Yaşamak artık mutluluğa dahil değil 
Sözler israf torbası dillerde 
Zarar-ı ziyan bizimkisi 
Bakma öyle ben alışkınım buna 
Sus sesinde ki kızıllığı sen bile tanımıyorsun artık 
Gereksiz sarılar var etrafımızda 
Toplu can sıkıntıları 
Derin sebepsiz acılar 
Izdırap dikenleri batar 
Yorgun bedenler 
Bu sokakların adamları 
Tek konuşanlar hayaller 
Bırak burada bitsin her şey 
Acı tatlı 
Ne söylenmişse belki hepsi haklı 
Bırak kalsın pembelerimiz 
Fıstık yeşillerimiz 
Bırak senelerin renk cümbüşleri kalsın 
Mazi de!