Yüreğini Hüzünle Dolduranlar Utansın

Vuslatın  şafağında açılmış bir çiçektin
Seni riyayla boğup solduranlar utansın
Sen ki yalan bilmezdin, baştan sona gerçektin
Yüreğini hüzünle dolduranlar utansın
 
Herkes gibi koşardın düşlerinin peşinde
Yürek dolu  pişerdin bir sevda ateşinde
Sığınmış , giz olmuştun  bir yarenin düşünde
Düşlerini, doğmadan öldürenler utansın
 
Solgun güller toplanır arada gül yüzünde
İsyanlar şaha kalkar haklı haksız sözünde
Nice canlar rakseder, aşk can bulur gözünde
Olur olmaz düşlere daldıranlar utansın
 
Ağzı olan konuşmuş hem de  hiç zorlanmadan
Yaşanası olamaz hiç bir aşk korlanmadan
Vuslatına ermeden, gül yüzün nurlanmadan
Yüreğini ayağa kaldıranlar utansın
 
Dert gelmiş üst üstüne, yüreğin dolmuş yara
Umutlar ertelenmiş zaten başka bahara
Gözyaşın oluk oluk,bahtın karadan kara
Utanıp, arlanmadan saldıranlar utansın
 
Sen ki yıllar boyunca acılara doymuşsun
Bütün olup biteni kaderinden saymışsın
Sevdanı yüreğinde baş köşeye koymuşsun
Düşmanlarını sana, güldürenler utansın
 
İhanet kisvesini giymiş hep birileri
Ölenler  ölüp gitmiş sırtlanıp dirileri
Sana hep çok görülmüş mutluluk perileri
Mutlulukları senden, çaldıranlar utansın
 
Haydi davran yüreğim denizler seni bekler
Saya yarenlik etsin tüm dualar, melekler
Kabul olsun dilerim sana ait dilekler
Seni, seviyor diye  çıldıranlar utansın
 
Senin de bir Dosteli’n, vardır darı dünyada
Erişilmezdir yerin  koskocaman deryada
Kulak ver, iyi dinle bu çığlığa, feryada
Onca sözü dillerden sildirenler utansın