Ayrılığın Senfonisi

Param parça oldum bugün 
Yıkıldım,düştüm,kanadım 
En çok da ağladım 
Gözlerine bakınca yandım ben 
Tuzlar basıldı yarama 
Tırnaklarım çekildi 
Sensiz hayat bir çarmıh oldu 
Gerdikçe bedenimi 
Sonum ölüm oldu 
Sen gittin benden 
Gözyaşlarım taş oldu 
Dön diye haykırırken 
Sapan taşları değdi yüreğime 
Acıdım kendi kendime 
İşte buyum ben dedim 
Acizim,öksüzüm,yetimim 
En çok da 
Sensizim!