Yaldızlı Yürekler Devşiriyorum Hürriyet Kanatlı Çocuklardan

Sevgime korunak olan

Çiçek yüzlü çocuklara

Gel çocuk!

Pamukla sarılmış nazlı düşlere gel

Yüreğinde kalkan son sözü söyle

Avuçlarında kara kalem çıraları

Kavuşmaz figanlara

Güneş yüzünü göster

Elbet doğacak zaman

Öyküsüz ve sevgisiz

Biliyorum uyluğuna

Kalkacak birileri

Sana söz ve yemin

Kimse çivilenmez

Öfkeli gözler

Sana yüreğimin beyaz çırası

Söz yumaklarında işliyorum

Ceninliğini/gece uyluklarını

Hatta altına kaçırman bile

Kesmez uykularımı

Ellerim kalkan

Ölümün ıssız sokaklarındayım

Çivilenmiş sözlerime barikat

Ve hüzün gizli yağmursuz

Bütün kenti yıkın;

Yüreksiz insanlar kolonlayın

Bir şiire kırmızı karanfiller takmasın

Özgür kuşlar şakımasın

Gölgeler uzamasın/

Bu su kuyruğunda

Ekmek telaşında

Aymazlıkta

Sen türkülerini söyle çocuk!

Sokağın kaldırımları benim

Siper olurum yüreğimle