Madem ki İnsanım

Bana çamur atıp durma boşuna,

Benim güzel yüzüm, insan bilesin

Bilmem çirkin nasıl, gider hoşuna?

Benim özüm sözüm, insan bilesin.

Bana ne yalandan, bana ne kinden.

Bugünü kurarım feyz alıp dünden

Kurşunlara gelsem hem de her yönden.

Benim özüm sözüm, insan bilesin.

Yıllarca gerçeğin izini sürdüm

Hep senden güç aldım, çok defter dürdüm

Sevgiyi tek çare, kurtuluş gördüm

Benim özüm sözüm, insan bilesin

Ne insana kıydım ne de can yaktım

Sanmayın kimseye hor gözle baktım

Nice saltanatı sevgiyle yıktım

Benim özüm sözüm, insan bilesin

Arada sırada halim soruldu!

Baktılar masumum, yükler vuruldu

Sevgiyle yoğruldum, sular duruldu

Benim özüm sözüm, insan bilesin

Yaşayıp giderken koskoca handa

Güzellikler diledim iki cihanda

Dosteli bir yanda  canan bir yanda

Benim özüm sözüm, insan bilesin