Eşgal Bilinmedik

kurşuna dizdiler sabahın birinde

kıvırcık saçlı adamı

düşüverdi ayak dibime

ben geçerken yolunun üzerinden

gözlerine hiç bakmadım

siyah saçlarında

izmarit kokusu hafiften

belli

dudak tiryakisi

yaşı yaşıtım

gamzesinden bildim

silerken şakaklarından sızan kanı

içime aktı

iki damlası

üzerinde kırmızı tişört

hiç hayatımda giymediğim renk

ellerini ellerime alıyorum

elime denk

benimki birazcık ince

olacak o kadar

erkek sonuçta

kalleşliğe inat bir tebessüm

bir tebessüm var ki yüzünde

yakışıklılığından öte

ah öpmek vardı şimdi

bir cesaret

dudağının kenarından

gözümü dikipte gözüne

sormak vardı son arzusunu

dinleyip can-ı gönülden

adam yaşıtım

en iyi ben bilirim