Kalbimin Alışığı

Anlam vermek ne mümkün zamansız gidişine

Nazını anlamaya aklım fikrim yetmiyor

Uzaklarda yaşamak belki geldi işine

Endamın gözlerimden bir an bile gitmiyor

Yokluğunda dertliyim, daima zarardayım

Sükûnet nedir bilmem, inan âh-u zârdayım

Odamda tüm duvarlar sanki üstüme gelir

Dünyam erken karardı, ulaştırıver ışık

Kalbimin alışığı artık karşımda belir

Şüphe okların ile kafam karmakarışık

Hani sevgilin idim, davrandın el misâli

Dökülen giryelerim kükreyen sel misâli

Soruyorum gönlüne, kimde asıl kabahat

Ahvalim muammadır, yanıt bekler sorular

Kalmadı hayatımda ne heyecan ne de tat

Vicdanında gizlidir mevcut bütün doğrular

Merhametten mahrumsun, herkes bunun farkında

Öyle dönüp dururum hasretinin çarkında

Acaba kim çözecek aşk denilen efsunu

Çıkmak elbette çok zor bu buhranın içinden

Ayağa kaldıran yok benim gibi zebunu

Keşke arınsa idin hem zulümden hem kinden

O zaman kesinlikle yardım ederdin bana

Ben de hiç kuşku yok ki minnet duyardım sana

İçimde umut yaşar, kesişecek yolumuz

Gül kokunu getirir tatlı tatlı esen yel

Huzura uzanacak er ya da geç kolumuz

İnadını ezip geç, vakit kaybetmeden gel

Yalnız seni isterim, hayâlin bana yetmez

Sevgim yüce dağ gibi, yemin ederim bitmez

Kafiye Örgüsü: a b a b c c

Ömer AYDOĞAN

ORDU 16/04/2011