Online Üye
Online Ziyaretçi

hangi sessizliği seçsem
çaresiz boyun büksem
içime dolan hüzün sinemi bırakmıyor
her lahzada vurarak yaşatıyor
deva muradıyla
ruhumu ve kalbimi bu sessizliğin ıstırabından kurtarmak ahıyla umut beslesem
sel misali alıp gidiyor
ruhuma aşina olan fedret kadrinde içime işliyor
sualler dinmek bilmiyor
firkat sineme eza zerkediyor
sabır ve umut dağları buluşacaktır
elbette ki suallerle karşılaşıyor
göreceğim derken
aniden bir teren geçiyor
her seferinde bu sefer yakalarım” diyor
kadınların bilhassa
insanlar bu denli tutunmak için nasıl bir umudun pervazlarında can çekişiyor
onlardan uzaklaştıkça çaresizlik belini büküyor