Dünya Durdukça

               DÜNYA DURDUKÇA

Ben bir şiir yazayım ki dünya durdukça dursun

Biliniyor ki dünya fani geleceğe hediyem olsun

Uyuyan bir çok insan uyansın...hazır bulunsun

Her insan fanidir.. her an bu alemden yolcusun

Demeki bügün benim, yarınınde öteside benim

Önce ve sonrası deyip deme bu benim hayatım

Sanmaki bile olsa, ben bu dünyanın sultanıyım

Kainat güzelliklere dalarsan hayatın olur heder

Düşün ey insan, uyarsan nefsıne olursun beter

İnsanın en büyük düşmani nefsıdır isla et yeter

Namaz müminin miracı bil hayat bununla yurur

Hele zekatı verirsen mal mülk, avucunda durur

Orucunu tutarsan, her şeyini böyle hayat bulur

Hayat çok çok kısadır, sakın bu dünyaya dalma

Bu arzın insanına musallat olan şeytana kanma

Temiz bir kalp, huzuru istiyorsan bunu unutma

Bir hiç uğruna hiddetlenip perişan etme hayatını

Allah'u alem sabir etmesini bilirsen verir sabrını

Ne kadar hoş geliyor bu güzelliğe alırsan ecrini.

Bu aleme yeniden doğuş yok insan geri gelmez

Tabiatın kanonumu bu desek günahlar silinmez

Başla hayatın içinden olmasa olmazı dediğinde

İman ile mutlaka, gideceğin karanlık...gediğinde

Melekler gelipte baş ucuna sorgu sual ettiğinde.

Peygamberin kim s.a. efendimiz diyemiyorsan

Dinin nedir söyle dinim islam dir diyemiyorsan

Kıblen neresidir kabe-i şeriftir ise diyemiyorsan

kitabın hangi kitap kitabım kuran diyemiyorsan.

Bir dost istiyorsan dostu dostunu yanına çeker

İlim irfanı ile istiyor isen, hayatın. olmasın heder

Murşidi istiyorsan Allah c.c dostuna tabi ol yeter..

Enver örsoğlu.

26.5.2012..