Mutluyum

güzel bir sabahın,

rüzgarına eşlik ederek

cadde de yürüyorum.

sıcağı kıran ılık rüzgar,

mutluyum.

sonra !

sonra can sıkıntısı 

bir telefon konuşması

ılık rüzgarın şiddeti artmış 

tozu toprağa katar 

olmuş.

''kalbimin zembereği boşaldı''

isyan saatinde miyim ne ?

aklımda 

yüzlerce soru...

kulaklarımda,

garip bir uğultu...

örümcekler ağlarını 

atmakta bir oraya,

bir buraya.

terk edilmiş ev gibi 

beynimin her köşesi.

güzel bir sabahın,

iki adım ötesi

bir gül bahçesi,

kurumaya yüz tutmuş.

''ey yağmur bulutu,

bu güller kitap arasında da

kurutuluyor.''

diyaloğu ile kendi kendimle

caddedeki yürüyüşüm son buldu.

U/mutluyum ... 

 not : bilginize ''seni seviyorum''

MH&C