Aşkın Oratoryosu

                   AŞKIN ORATORYOSU

Bir baharın kıyısında

Renk buluyor, ruh buluyor canda…

Küçücük bir ışık hûzmesi

Kaburgalarımın arasından memelerime sızıyor

Aşkı, ucunda besliyorum

Beyaz dudağında, damla damla…

Damlıyoruz işte!

Cüretkâr şehvet oyunlarında

Göbeğimde bir evlat fokurduyor

Kelepçeli nefsim, neslinin tohumlarında

Gözlerim ırgat, tarlalarında

Sür beni, tırmık tırmık…

Sür beni, kirpiklerimin kıskacında sürmeli bakışlarımla

Birkaç bin yıllık hasretçe öp

Öp! Sözlerimden

Doğurduğum aşkça, sev beni

Ruh kırılır beden içinde kalır

Alçılarla sevişir kalemim

Terine bandığım mürekkebim

Kabuk tutmaya korkan yaralarımdan, kokla!

Sürgününe uzandı ömrüm

Kulak zarımı patlatan sessizliğinde, sar beni…

Hücrelerim sızlıyor

Geometrik yatak oyunlarında, sobele genlerimi

Unutma! Bunlar bir şairin dil yırtıkları

Tüylerinin örgüsüyle yamala

Yamala, açık görüş sevdamızı

Günahkârım, kapı eşiğinde

Kursağımda zillerim çalıyor

Kürek kemiğime binmiş kanatça

Dört yana açıyorum yalnızlığımı

Sular üstünde uçuyorum…

Sızaklarımdan al beni, can köşene

Üşüdüm…

Üşüt bizi sevgilim!

Kılıfsız sev yâr, yanan yanlarımızla

"Beklerim, bekleriz bizi Gül'üm" de!

Yüzümü ayaz vurdu

Bu şehrin girdabında dönüyor başım sevgilim…

Sev bizi, aşkı ürkütmeden

Sev sevgilim…

Koynumda nefesin

Ah! kalbim neredesin?

29.12.12

NURGÜL OCAK