İspanyola

yaşamak ayrı bir güzeldi

sevmek ayrı bir güzellik

ne çabukta geçti yıllar

sevmeye daha doyamadık yar

bir varmış bir yokmuş diye başlayıp ta

yok olmak ne kötü

varlığı tamamlamadan

bir kitap aralığında.

ilmek ilmek gülüşlerimizi

bir yumak yapmak varmış

kayıplarda

salıverip te  orman içinden

takiben koşup sarılmak yeniden

bir daha yeniden

ve

ve hiç gitmedik İspanyol meyhanesine

peki nereden geliyor aklıma

kırmızılı  kadının çığlıkları,

buğulanmış cam kapı arkasından

bir üfürmede iki kelime yazmak

hoşça kal...

hoşça kal

arz-ı endam geçit törenlerinde

yürüyüşüne öldüğüm adam

tüm yorgunluklarıma sebep

sevmekten ötürü

bir matadorun gücüde olsa

yeter mi sanıyorsun

ufacık tefecik bir kadını

kaldırımlardan söküp almaya

kendi ellerinde 

kendini asarken

...

ahh

hiç gelmedim buralara 

tanımıyorum

sadece bir çığlık

tanıdık geldi o kadar

İspanyola...