bir çok geceler geçti,

hüzünle, isyanla, acıyla 

dün gece kadar ağır hasarlı değildi

hiç biri...

yalanlar,yalanlar

yalanın pembesi, siyah mı olur ?

yalan yılandır, isteyene sor...

bir zerre zerk edildi mi yüreğine,

kalp kasları felç olur

bilirsin de, bilmez misin ?

bir kesik atsak,

zehri hemen emsek

dilimiz de dudağımız da kalmaz mı acı tadı ?

zehrin arkasında kalan kızarıklığı batmaz mı gözümüze ?

sevgimiz şifa şerbeti olur mu?

gözden göze ışınlanan

kelimesiz cümleler 

unutulur mu?

 yoksa 

muş muş muş mu yapılır.

bir kere tedirgin olunca insan

elini nereye koysa, sözünü nereye doğru yollasa bilemiyor.

değil mi?

kendini bilse de ifade edemiyor olabilir mi ?

belki de kelimeler o kadar küçülüyor ki gönül/süzlük/den

seçemiyor

kaybetmemek adına değişim şart diyor

düşününce ne de çocukça geliyor.

seviyor, mutlu, huzursuz

ağlamak istiyor...

hatayı en çokta kendine yapıyor.

tüpsüz dalmak gibi boğuluyor

  MH&C