Gül Dalından As Beni

Hep bendim müşterisi,
Yıkık viran hanların.
Ateşine yanmışım,
Şımarık külhanların.

Kovulur her kapıdan,
Gönül uslanmaz neden?
Biraz şeytanım olda,
Çıkar beni çileden!.

Son kalan ceylanların,
Gözlerine takıldım.
Yorgun bir çınar gibi,
Ta,kökümden yıkıldım.

Nöbet tuttum kapında,
Silahsız ve pusatsız.
Gezdim nice diyarlar,
Hem kolsuz,hem kanatsız.

Bilemedim,bir türlü,
Dün nedir,yarın nedir?
Her yola düştüğümde,
Boynumda yağlı kendir.

Asacaksan as beni,
Yeter ki,gönlün olsun.
Yalnız senden son ricam,
Darağacım gül olsun!...