Ben Hep Seni Yazıyorum Ki

Yüzündeki seni seyrederken

“ melekler gibi uyuyorsun “

Diye dökülüverdi ilk mısra

Ve düşündüm o an

Nasıl uyurdu ki melekler ?

Ya da uyurlar mıydı ?

Sahi neye, kime benzer ola melek ?

Şairim ya hesapta

Şiir yazacağım sözüm ona

Ne şairim

Ne de şiir yazacağım

Sadece seni anlatmak istiyorum

Sadece seni

Şiir şiir yanıyorum sana

Yırttım omuzlarına kondurduğum kelimeleri

Öperek yaşamaya başladım boynuna doğru

Ve bir göğüs aralığı çektim kendimi geriye

Bakıyorum işte sana

“ sen gibi uyuyorsun kadınım

Sen gibi huzurlusun mis kokulum

Sen gibi sere serpesin ömrüm benim “

Öpmeye eğildim en sevdiğim teninden

Duraladım, bulamadım, anlayamadım

Kendimi serdim her hücrenin altına

Hangisine doyabilirim ki

Yarım buse boşluk bırakmadan

Örttüm tüm bedenini dudaklarımla

Lahza lahza

Yürek yürek

Arzu arzu

Aşk aşk

Duygularımla dokudum sabahı

Seni çekiyorum içerime

Her parçanı her noktanı

Vivaldi’de geziniyorum kollarında

Tuna’nın valsindeyim dizlerinde

Oktavı an ve an yükselen

Bir romantizm dalgasıyla

Esiyorum nefesimle

Uyanıyor o zarif vücut

Ve kanımdaki asil soy

Kükrüyor

Malazgirtteyim

Plevnedeyim

Kadırgaları çekiyoruz

Haydi Mehteran

Dörtnala coşkum

Kalbim hızla çarpıyor

Şiirin finali yaklaştıkça

Aslım, özüm kuşanıyor ruhunu

Anadolunun çılgın şelalerine bırakıyorum kendimizi

Sıkı sıkıya ellerinden tutarken

Tüm akıntıları göğüslerken

Dalgalarla boğuşurken

Fırtınalara atlarken

Duruluyor çağlayan sular

Yine gözlerindeyim

Yine dudaklarındayım

Soluklanıyoruz

Beraberinden bir düet

Bol mutluluk donanımlı

“ Biz Aşığız “

Çaykovski öyle bir gidiyor ki

Kahvelerimiz ve Hennessey ile

Yeni bir şiire başlıyorum

Tekrar yazacağım

Duramıyorum seni yaşamadan

Duramıyorum seni anlatmadan

Duramıyorum seni özlemeden

Sana kurbanım ben

Her gün tanışıyoruz

Her gün kahvaltıdayız

Her gün sevişiyoruz

Her gün koklaşıyoruz

Yaşıyoruz yahu

Yaşıyoruz

Kadınım

MCU