Yokluğunun Hatırına

sükutunu tutmuş gibi duman karası gözlerin

geceye aşina olan kalbinle gizli kapaklı sevdin..

kadrini köşeye attılar öylece kıymetini bekledin

noldu demeye kalmadan yağmur çisesinde hasrete sindin..

zaman içinde kurmuş oyununu ,sense kum saatinin dolmasını bekledin..

rüyanı uykuya daldırdılar ,gözlerin açık yalanları seyrettin..

bilmeden kurguladılar seni ,oysa bilinmiş romanın baş kahranıymışsın rolünün

sense kurgulandıktan sonra bilivermişsin oyuncuyu...

uyandığında kabustan bozma gülüstanlık serilmiş taht_ ı gönlüne..

sadrazamlık kavgasına girişmiş düşüncelerin

kalbin ;aklını sadrazam, gönlünü köle etmiş..

sen ikisinide terki diyar etmiş.. baş köşeye dikivermişsin bir ismi..

saltanatı son dem olmuş bu saatten sonra akli kalbinin..

yitik gibi aramış durmuş,yelkovan akrebe koşarken

ayak seslerinde kaybolmuş su gibi izi,doldur nehre döktüğün incilerini.

dalsın deryalara gözlerin ..baktıkça derinlerde boğulurken bulunur yüreğin

eyvvallah derken dilin ..çeker gider yokluğunun hatrına kinin..