Biz Bize

‘’haydi Abbas vakit tamam/Akşam diyordun işte oldu akşam’’…C.S.TARANCI
 
 
 
 
         BİZ BİZE
Kurdum masayı alacakaranlığında günün,
Öyle bembeyaz örtülerle de  değil hani,
Pazar işi çiçekli basma bildiğin…
 
Gün gitmekle kalmak arasında bocalarken
Çilingir sofram hazırdı çoktan.
Zaten aydınlığına ihtiyacım yok derken güneşe,
Gücenip,hepten çekiyor elini eteğini…
 
Dedim ya hazır çilingir sofram,
İki kadeh var,ikisi de dolu…
Hep birini dolduruyorum nedense boşaldıkça.
İki sandalyenin ikisi de benim.
Oturuyoruz karşılıklı,
Ben ve kendim...
‘’ŞEREFE’’diyorum ses yok,
 Kadeh de   utanıyor ‘’tekliğinden’’, suskunluğundan.
 
Muhabbet dersen hak getire zaten.
Ben söyleyip,ben gülüyorum.
Aklıma geldikçe garipliğim sarılıp ağlıyoruz üstüne…
Sonra yine biz bize susuyoruz…
Bir büyüğün  hakkından da geliyoruz sonunda,
Öyle ya da böyle…
 
Ne zaman ki ayın aydınlığı eşlik etmeye başlıyor masaya,
Ne zaman ki aralanıyor karanlığın perdesi,
İşte o zaman görüyorum yalnızlığımı…
Boş sandalyeyi ve hiç boşalmayan kadehi…