Üzülme

üzülme
son kuşlar göç etmeden
sıcak ülkelere
güz gülleri solmadan
son bahar yaprakları
yerlere dökülmeden
aşk kadar zalim
ayrılık kadar hain
bir geceyi gömeceğim maziye
hiç kimse bilmeyecek
hiç kimseye anlatmayacağım seni
bende yaşayan sen gibi
sende yaşayan beni
gizleyeceğim
bembeyaz bir kalbin içine
üzülme
çok uzak diyarlarda imiş mutluluk
yorgunmuş gelemezmiş
ne önemi var ki
yaşamak böyle bir bilmece
ben çözemedim
üzüldüm
sen de üzülme
GÜLCENAZ