Acı Sözü

karanlığı içindedir kararken

yüreğine hüznü gizi bürüdü

sahrasına sıcaklığı sararken

çekilmez mi ince sızı sürüdü

kaskatıdır kesildiği amana

ayrılıktan tüte gelir zamana

çözülesi beter olur yamana

saçlarına gül beyazı yürüdü

derdini der umarsızca birine

arınmamış sırtında ki kirine

taşlaştığın günde akan irine

diyemedi zorun azı dürüdü

sevi yolu sevdiğine bükülür

gözlerine kanlı yaşla dökülür

gizemine kor ateşle sökülür

dudağında acı sözü çürüdü

ozan efem sıla yeter desene

az ömrüne sığdırdığı busene

gereğine sırtı dönüp küsene

gönüllere yaş ayazı kürüdü

180813denizli