Sanma ki Yaşıyorum

Gittiğin günden beri sanma ki yaşıyorum ;
Gözlerimin yok feri sebepsiz taşıyorum,
Yürek vurgun şok yeri sensizken üşüyorum!

Beni neden benimle bir başıma bıraktın,
Ah yanımdayken bile niçin bana ıraktın?

Ayrılık yıktı beni neyi buldun gidince;
Taştı hüsran ırmağım kan sızar ince ince,
Sana sevdam fezadan belki bin kez derince.

Ne olurdu kalbini tam şurama taksaydın,
Aşkını perçinleyip şefkatinle yaksaydın...

Vuslattan nasibim yok yaktın beni al lale;
Ferahlatan yüzünde akar nurdan şelale,
Şu karanlık dünyama varlığın tek meşale!

Gönlüme aşkla dolup denizleri aşsaydın,
Nazlı meltemler gibi ruhuma ulaşsaydın...

Murat CANBOLAT