Şen Mahalleli Şakrak Şakire

Tef elinde başlamış, önceden bu işe 
Bizim şen mahalleli, şakrak Şakire 
Güneş yanığı teniyle, biraz da otuz sekizinde 
Balıketinde olsa da, mihrap yerli yerin de 
Bir yürüdü mü alımlı, kimse kalmazdı kahve de 
Kapkara kaşları hilal, cımbız değmemiş teline 
Gözler badem irisi, biraz da uzun birisi 
Bizim şakire bir gün, bir düğüne katıldı 
Aldı eline zilleri, dansöz gibi takıldı 
Düğüne gelmiş bir adam, şakire ye asıldı 
Bütün mahallenin gençleri, kafaları sıyırdı 
Bırakır mı bu durumu, kendi halletti sorunu 
Aldı adamı eline, verdi sopayı beline 
Düğün karıştı tabi, yatıştırmak ne mümkün 
Ok yaydan çıkmış gibi, tutulmuyor şakire 
Düğünü yatıştırıp, götürdüler evine 
Otururken mahalle de geldi ağır bir abi 
Sordu şakrak şakirenin, nerde diye evi 
Gösterdik tabi bizde, istemesek de yerini 
Aradan zaman geçti, bir duyduk ki bu abi 
Dayanmış kapısına, demiş Allahın emri 
Vardı şakrak şakire, koca etti ağabeyi 
Mahalleden çekti gitti, kimse bir daha görmedi 
Vay anasını be, şen mahalleli şakrak şakire 
Demek bizi terk ettin, bırakıp ta gittin, gittin