Yad Ettikçe Yanarım

Dört mevsimin içinde kim tanımaz hazanı

Her köylünün evinde kaynar bulgur kazanı

Eşe dosta çocukla bir bir haber verilir

Halı kilim toplanır çayırlığa serilir

Kazanların içine sarı buğday dökülür

Tezek çalı ne varsa kor ateşte yakılır

Burcu kokulu buğday kazanda göbek atar

Sabırsıdır çocuklar ana çanağa katar

Bir çanağın başında toplanırken on çocuk

Ana derki kaynasa pişiverse çarçabuk

Ak çarşafın üstüne sarı altın dökülür

Dört bir yana yaymaya nazlı dizler bükülür

Yel değer bulgur kurur değirmende çekilir

İçini doldurmaya ak keseler dikilir

Bulgurun bitmez nazı bir birine ulanır

Seyrek kalbur içinde nazlı nazlı elenir

İrisiyle düğüsü birbirinden ayrılır

Hazan yeli önünde omuzlardan savrulur

Doldurulur keseye kilerlerde saklanır

Güvelenmesin diye arada bir yoklanır

Karlı kış günlerine hazırdır artık azık

Ben bunları unuttum yazık ki bana yazık

Metropol şehirlerde çoktan bozuldu düzen

 Dört bir tarafım beton ne bulgur var ne kazan

Nasıl unuturum ben köyümde ki dünleri

Yâd ettikçe yanarım özlerim o günleri.

Düğü;İnce kısırlık bulgur.