Gece olmadan düşüncelerimi demlerim sende

Lacivert gecelerde dağılır, sana dair düşüncelerimin zincirleri

Bir birine eklerim, düğümlerim

Sen gelirsin geceme…

O anda dağılıverir, çözülür tüm düşüncelerim…

 

Gecenin zifiri karanlığında,

Ruhumda bir fener gibisin, aydınlatırsın incecik ışığınla

Bin bir düşünce vardır kafamda…

Günün yorgunluğunu,

Yaydığın ışığın huzmesinde atmaya çalışırım…

 

Düşüncelerim demlenir gecenin sonunda,

Sessizliğinin yorucu varlığı çöker yüreğime

Gözlerimde ararım, yakamozların ışıltısını

Karanlıkta dağılan, ayın şavkı

Gecenein yalnızlığına konmuş gamze gibidir

Gülümsedikçe yüzünü sarar güzelliği…

 

Zaman hayli geçmiş, çadır açarsın geceye

Yalnızlık şarkıları duyulur uzaktan…

Alır götürür başka diyarlara yalnızlığın düşüncesi

Dilin lal olur, çanak tutar sessizliğe…

 

Gece uzadıkça, sensizliğin uykusu bir başka çöker gözlerime

Şafak sökmek üzereyken,

Dalgaların hışırtısı, martıların sesi

Uyandırır geceden kalma ne varsa yüreğimde…

 

Yeni bir gün, kurtarır belki beni,

Düşüncelerimde boğulmaktan, yalnızlıktan…

Sessizliğin melodisi çalar yorgun yüreğimde.

Yalnızlık canımı acıtsa da,

Ben senli sensiz güne merhaba derken,

Göz kırpar yıldızlar

Doğmakta olan sensiz yeni güne…

 

 

//İnsanın özü ve içi temiz olmalı, yüzü nurlanmalı//

Mustafa KARAAHMETOĞLU

18.08.2013