Tanrım Sen Beni Neden Yarattın

Hayat mutlu yaşamış olanlar için güzeldir.

Yaşamamış olanlar içinse bir çile bir zehirdir.

 

Ben hayatımda, hep ölümü çağırdım.

Mutluk neyse görmedim, güzel günler görmeden yıllarca yaşadım.

Ve gün oldu ağladım.

Gün oldu, derdimi kimseyle paylaşmadan içime attım.

Eğer’ ki, yaşamak denen buysa,

Olmaz olsun böyle yaşamak, çünkü ben, bu hayatın güzelliğini değil zehrini tattım.

Soruyorum,

Tanrım beni sen, neden yarattın.

 

Ölüm, ölmeye hazır olanlar için güzeldir,

Ölmeye hazır olmayanlar içinse, değildir.

 

Ben hep ölümü çağırdım, ölmeyi, düşündüm.

Yaşadım, yaşadım amma ben, buna şayet yaşamaktır denirse yaşadım.

Ne bir yüzüm güldü,

Ne bir derdimi bilen soranım oldu

Tanrım biliyorsun sırrım, hep seninle ikimiz arasında kaldı.

Ben hep Allah dedim, yalvardım,

Beni çarçabuk şu dünyadan, alsın/ götürsün yanına diye.

Henüz onu’ da tadamadım

Tanrı’m sen beni neden yarattın.

 

Hayat her zaman bir gül değildir koklasan dursan,

Yokuşu var, inişi var, virajı var düşmesi var, kalkması var hayatın.

 

Ben hep düz yolda düştüm.

Ve ben,

Hayatın yokuşunu’ da gördüm, inişini, düzünü’ de gördüm.

Çok zaman zor kalktım, düştüğüm yerimden

Ve süründüm.

Amma lakin mutluluğu hiç göremeden geldim şu ömrümün hazanına.

Bunca zaman sonra, ben,

Bahçemde gönlüme bahar yaz gelse ne olur, gelmezse ne olur,

Tanrı’m beni sen, nereden yarattın.

 

Bu hayat, görmesini bilene bir gül bahçesi

Görmesini bilmeyene zehirli bir diken bahçesi..

 

İmiş' de haberim yok.

 

Ben görmedim o güller olan bahçeleri/ nerede

Dediler ki dikkatli bak görürsün.

Baktım’ da göremedim açtı'mı açmadı’ mı, bahçelerde.

Ben yalnız,

Dikenler dolu bahçeleri gördüm sadece.

Ve bir de, gülleri virane olmuş bahçeleri gördüm gezdiğim yerlerde

Ve ne bir güzel girdi gönlüme

Ne de bir aşkı yaşadım,ben gönlümce

Hep hazan yelleri esti,  

Başımın üstünde sevda yerine

Ah Tanrı'm sen beni neden yarattın.

 

Ahmet Yüksel Şanlı er

16 Eylül 2013-09-16

Antalya.