Gönül

Duygu bu,

Dizginleyemezsin

Bir kısrak gibi.

Asla tahayyül edemezsin

Nereye varır.

Yayından fırlamış ok gibi

Kestiremezsin akıbetini.

Kimi zaman için kıpır kıpırdır,

Adını koyamazsın;

Oysa aşktır hissettiğin.

Belli belirsiz burkar kalbini,

Derinden, farkına varamazsın.

Anlarsın ki aniden;

Bir bakmışsın ki,

Kalbin sökülmüş yerinden.

Kimi zaman için acır,

Hüzün bulutları sarar başını;

Tıpkı dumanlı bir dağ gibi.

Ve bir bakarsın ki pus dağılmış,

Buyur edersin

Kapını çalan mutluluğu.

Seyre dalmış gönlünde

Sevinç hâsıl olur aniden;

Gönlü zordur zapt etmek;

Yerli yersiz gelgitler,

Anlamını bilemediğin tüm hisler.

Aslında bir mozaiktir her biri.

Tek tek işlersin kalbindekileri

Tıpkı nadide bir oya gibi.

Ve çentik atarsın her birini

Yazarsın teker teker

Tümünü gönül defterine,

Paylaşırsın gönül dostlarınla;

Tanıdığın tanımadığın,

Dertli dertsiz senin gibilerle.

Belki bir tebessüm belirir,

Belki de bir damla yaş akar;

Kim bilir kimin ne derdi var.

Gönül ister herkes mutlu olsun ve neşeli;

Gönül ister, herkes gönülden sevgili.

Paylaşacak bir dost, bir yürek ister gönül;

Gönüllü herkes aslında;

Tüm içtenliğiyle sevmeye ve paylaşmaya.

Bilip bilmeden,

Ama asla incitmeden

Paylaşacak bir dost,  bir yürek ister gönül.

Anlarsın ki,

Bir çift kelam her şeye muktedir

Ve içindeki ses bilir ve söyler ki:

Bu defterin sayfaları

Bulut kadar beyaz;

Sonsuz sevgi ve selamla

Her daim kıymet bilir

Ve gönülden sırdaş.