Zaman aynı zaman değişen insanlar

Gözler hüzün teknesinde ufka bakar

Yalnız değilsin, bulutlar üstünden akar

Karanlık yalnızlığın kendisidir

Sular berrak güneş sarı

Sabrın ne rengi ne de sonu var

Susma haykır sende

Susma usta!

 

Sen ödün verme ahde vefadan

Mertliği bozanı görür yaradan

Doğrudan şaşma, borçsuz göç bu dünyadan

Elbet vuslata erecektir seven yürekler

Çırılçıplak olsa de gerçekler

Susma usta!

 

Susma sustukça sıra sana da gelir,

İzin verme asla.

Uykusuzluk figan nedir bilme

Karanlığın sonu aydınlıktır iyi dinle

Kar eridikçe söndürecektir yangını

Hoşgörü ile bak, unutma insanlığını

Merhem et yaralarına sevdanı 

Umursama hiç canını acıtanı…

Susma usta!

 

Uzat ellerini ellerime tutayım

Bakan göz isyanda olsa da , gönül gözü görür

Doğrudur yüreğim taş gibidir

İsteseler de yıkamazlar yürekteki limanı

Hayatı bırak, yaşamaya bak her an

İçindeki çocuğu dışarı çıkart bir an

Bırak koşsun özgürce kırlara, 

Sonra gelsin oyun oynadığı sokaklara

Aşk mı dedin?

Bekle köşe başlarında

Belki görürsün usta…

İnsanoğlu bu.

Şaşar da beşer de

Hepimizin bir derdi var kapalı yürekte

Her mevsimin güzellikleri ayrı dillerde

Diken olmasaydı, gül, gül olur muydu?

Özlemi, hasreti çek içine yanmasın

Özlediğin kadar büyür sevdan içinde

Umutlarını biriktir,

Umut etmek de güzeldir

Bekle…

Ne de olsa kışın sonu bahardır…

Sevdalıysan ne önemi var uzaklıkların

Mavi, laciverte yakışır sezgileri güçlendirir

Düşünme karar vermeyi kolaylaştırır

Sustun madem!

Aç kulaklarını iyi dinle

Hayatına yeni yaşamlar katamazsın

Ama

Yaşamına yeni hayatlar katarsın,

Mutluluk dileklerimle

Susma Usta…

 

Mustafa KARAAHMETOĞLU

01.04.2013