Göçük

Şerefine içmişim yine sabaha değin
İfadem vuslat dedim iffet kesti yolumu 
En dibine çökmüşün ruhumda göçen dağın
Harabeye dönerken amelde sağım solum 

Başımda bir hal var ki ne yar anlar ne ağ yar
Adına aşk desem de yine de bir terslik var
Sabrımın pimi düştü gönül hanı tarumar
Baştan sona dostluktan atılmış düşkün kulum

Hazanı yakıp yıkan onda olan ne vardı
Oysa gördüğüm ayan ne şehvetti ne ardı
Gönül kalesi muhkem surlar uçurum yardı
Deniz gözlerle vurdu bir anda göçtü solum