Sakladım Sevdamı Yüreğime

SAKLADIM SEVDAMI YÜREĞİME

Ne vakit elimi atsam kaleme
Ucunda hep hayalin sallanır
Rüzgar olup esersin yazamam o vakit
Tutkum ve umudumsun karanlık gecelerimde
Eskisi gibi değiliz biliyorum
Nasılsın desen belkide gözyaşlarım sel olacak...

Kaç yıl kaç mevsim sensiz geçti
Ömrümün en soğuk iklimlerini yaşattın
Rengarenk bir dunyamdın oysa ki sen
O kadar ucuzmuydu bende ki sen
Gittiğin gün  karardı dünyam
Lal oldu dilim, ardından haykırdım duymadın bile
Uzaksın işte gökteki yıldızlar kadar...

Vurgun yedim bu sevdadan, terkedipde gittin
Elim ayağım titredi, dur dıyemedım bile yıkıldım...

Pusulası bozulmuş bir gemi misali sürüklendim
Rotası belli olmayan bir yoldayım şimdi
Engin denizlerde dev dalgaların içinde
Ne  senden vazgeçebildim nede sevdamdan
Sen ki bu yürekte demirledin bir kere
Puslu gecelerde tek yıldızım olmadın mı?
O kadar kolaymıydı tek kalemde silip atmak
Limanım bilmiştim seni, yüreğimi demirlemiştim
Adını bile kazımıştım yüreğime, kimseler silemesin diye
Tek sen vardın orada kımseler bilmesede...

Tükensede umutlarım, yok olsada hayalin
Erisemde günden güne, yine bendesin sen
Kocaman bir yürekte sakladım seni...

Son geminin son yolcusu olsam da
Unutmayacağım, yüreğime sakladım bu sevdayı
Neden deme sakın son sevdamsın işte
Acıtsada yokluğun dayanmaya çalışacağım
Rüzgar olup kaybolsanda, saklı sevdamsın yüreğimde...

şiirin yazarı: POLAT_TEK(Prenspolat Tek)