Ödünç Verilmez Ki Sevdalar

                         Biri beyaz, biri siyah; iki iplik sarılıverdi bir çilelik yumakta...Mümkün değil sensiz yalnızlıklar bile..Kollar gökyüzünün ap'ak boynunda..Elleri okşar dul bir acı ..

                   Otururken gün batımlarina karşı; çay ve bir yandan rüzgarlar içilmeli. Göğüslerden damlamalı sevginin mis kokulu teri.. Kurtulmalı öyle çirkin yalnızlıklardan.. Akıl unutulmuş, yürekler sevmiş gibi.

                   Bilirmi nice uzaklar geçildiğini,ellere dokunulmasa ? Düş yolcusu gezgin gibi , yüreğin kıyısına vurulsa, kanar mı dalında gökçe kuş ,yıldızlar şarkılara susarken ??

                   Bakalım nasıl şeymiş yaşamak, sizde uyanın hele uykulu güvercinler ! Kimseler ödünç vermemeli sevincini.. İnce bir yağmur olur belki gün doğumlarında ….

                   Zaman örer acısını ağların,ama unutulmamalı sevdaların şarkısı..Binlerce yıldız yağar bir gülümsemende.. Ve titresin bir bestenin uykusuz gecesinde.. Vurulmuş boyunları kara sevdalıların; mahmurlara boyanmış bir akşamın nefesinde.. Yetim bir kuş çırpınır durur tamburun kafesinde.. Bir gül düşer özleminden boşluğa,kalır kendi halinde ve sesinde..

                   Çoğaltıp sevgiyi gökyüzü kadar,oturup bölüşmeli yalnızlık ve sevdayı..Gözlerinde tarlalar henüz uçsuz bucaksız,mümbit görülürken !! Nadasta ki tarla gibi yüreklere artık sevgi tohumları ekilmeli avuç avuç,bakılmalı, büyütülmeli ve ürünler doyasıya paylaşılmalı .. Değilmi ??.

                   Asla acı ile sıkıntı;eziyet ve kötülüklerle berabere kalınmaz !! Ya yenilicek ya da yeneceksin !!!Onlarcası yenildi çoktan bu hayata hemde açık skor farkıyla.. Pes ettiler.. Kimseler de tutmaz ellerinden !!
Ama sen !! Sen yenmelisin mutlaka. Hem o kadar farklı ve o kadar güçlüsün ki.

                   Bazıları vardır doğuştan şanslı...Yaratılmışlardır özene bezene.. Allah'ın sevgili kullarıdırlar onlar. Özeldirler !! Rahmet gibi alemlere, pırıl pırıl,imrenilir, özenilir, tapınılır,diz çökülür, ibadet edilinir.. Meleklerin kanatlarında indirilmişlerdir gökyüzünden...

                  Çok farklıdırlar..Ne şairler anlatabilir mısralarında; ne çizebilirler tam manasıyla tuvallerine ressamlar.. Ne romanlarda,ne hikaye ne de masallar da sığmazlar satırlara.. Aciz kalır kalemler fırçalar !!Ya zavallı bestekarlar ne kadar biçaredirler.. Nasıl bestelesinler ki seni...